Βασικό τυπολόγιο παραγώγων πραγματικών συναρτήσεων πραγματικής μεταβλητής

Από testwiki
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι παρακάτω τύποι ισχύουν υπό την προϋπόθεση ότι τα σύμβολα έχουν νόημα, δηλαδή αν υπάρχουν οι παράγωγοι που εμφανίζονται. Το x είναι η ανεξαρτητη μεταβλητή και a είναι μια μη μηδενική σταθερά.

  • Βασικές παράγωγοι ως προς x:
dadx=0 dlnxdx=1x
dxdx=1 dsinxdx=cosx
dxadx=axa1 (εννοείται x 0,1) dcosxdx=sinx
dexdx=ex dtanxdx=1cos2x
  • Κανόνες παραγώγισης:
d(af(x))dx=adf(x)dx
d(f(x)+g(x))dx=df(x)dx+dg(x)dx1
d(f(x)g(x))dx=df(x)dxg(x)+f(x)dg(x)dx
df(x)g(x)dx=df(x)dxg(x)f(x)dg(x)dxg2(x)2
d(g(f(x)))dx=dg(f(x))d𝐟(𝐱)df(x)dx (κανόνας της αλυσίδας)3

Πρότυπο:Σημείωση 1:Ισχύει επαγωγικά ο τύπος και για περισσότερους όρους της πρόσθεσης, δηλαδή d(f1(x)+f2(x)++fν(x))dx=df1(x)dx+df2(x)dx++dfν(x)dx
2: Ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι g(x) διάφορο του μηδενός κοντά στο σημείο εύρεσης της παραγώγου.
3: Ισχύει μόνο αν η f δε γίνεται κάπου σταθερή (σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο μαθηματικών της Γ΄Λυκείου). Αν στην περιοχή εύρεσης της παραγώου η f είναι σταθερή, τότε η παράγωγος ισούται με 0 κοντά στο σημείο εύρεσης της παραγώγου. Εξ' άλλου η g δε μεταβάλλεται σε κάποια περιοχή μόνο και μόνο αν df(x)=0 σε αυτήν την περιοχή, άρα δε μπορεί να εφαρμοστεί ο κανόνας.

Παραδείγματα εφαρμογής των κανόνων

  • dαxdx=d(elna)xdx=delnaxdx=delnaxd(lnax)d(lnax)dx=elnaxlna=lnaax
  • dln(ax)dx=dln(ax)daxd(ax)dx=1(ax)adxdx=1x
  • dsin(ax)dx=dsin(ax)d(ax)daxdx=cos(ax)adxdx=acos(ax)

*Προσοχή: Οι δύο παραπάνω τύποι ισχύουν, γιατί η συνάρτηση f(x)=ax δεν είναι σταθερή σε κανένα σημείο, ως γνήσια μονότονη.


  • d(9x32x2+x10)dx=d(9x3)dx+d(2x2)dx+dxdx+d(10)dx=9dx3dx2dx2dx+1+0=93x222x+1=27x24x+1

επιστροφή στο τμήμα μαθηματικών