Αλγεβρικές δομές: διανυσματικός χώρος

Από testwiki
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Επιστροφή στη Γραμμική Άλγεβρα.

Ορισμός

Διανυσματικός '''χώρος''' είναι αλγεβρική δομή. Αυτή η δομή έχει μια αντιμεταθετική και προσεταιριστική κλειστή πράξη που συνήθως αποκαλείται πρόσθεση, και μια δεύτερη κλειστή πράξη που συνήθως αποκαλείται '''κλιμάκωση''', ενώ η πρώτη είναι επιμεριστική ως προς την άλλη. Συμβολίζεται με a

Η κλιμάκωση έχει ορίσματα ένα διάνυσμα και ένα άλλο στοιχείο, υπερσύνολο των φυσικών αριθμών. Η κλιμάκωση δεν έχει σύμβολο και δηλώνεται γράφοντας πρώτα το στοιχείο και έπεται το διάνυσμα, για παράδειγμα 2u, όπου u είναι ένα διάνυσμα. Ισχύουν:


a+b=b+a
(a+b)+c=a+(b+c)
(kl)a=k(la)=l(ka)
k(a+b)=ka+kb
0a=0
k0=0
1a=a

Το στοιχείο 0 είναι το μηδενικό διάνυσμα.

Παράδειγμα διανυσματικού χώρου 3. Τα στοιχεία του χρησιμοποιούνται στη Φυσική για το συμβολισμό διανυσματικών μεγεθών όπως η θέση. Άλλο παράδειγμα διανυσματικού χώρου είναι μήτρες αριθμών. Άλλο παράδειγμα διανυσματικού χώρου είναι πραγματικές συναρτήσεις της ίδιας μεταβλητής:

f(x)=x+3

g(x)=10x

f(x)+g(x)=11x+3

2f(x)=2x+6

Γραμμικότητα

Το διάνυσμα ka_+lb_ λέγεται γραμμικός συνδυασμός των a και b.

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Έστω δύο γραμμικώς ανεξάρτητα διανύσματα. Υπάρχουν άπειρα διανύσματα που προκύπτουν ως γραμμικός συνδυασμός αυτών των δύο διανυσμάτων, τα οποία είναι ένας διανυσματικός χώρος.

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Διανυσματική βάση και διάσταση

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Κάθε διάνυσμα του διανυσματικού χώρου είναι γραμμικός συνδυασμός των διανυσμάτων μιας βάσης του χώρου. Έστω τα διανύσματα της βάσης u1,u2,... και ένα τυχόν διάνυσμα v:

v=a1u1+a2u2+...

Για παράδειγμα στον 3 τα διανύσματα (0,1,0),(1,0,0) και (0,0,1) δεν είναι κανένα γραμμικός συνδυασμός των άλλων δύο, ενώ κάθε διάνυσμα του χώρου μπορεί να γραφτεί ως α(0,1,0)+β(1,0,0)+γ(0,0,1)=(β,α,γ).

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Η διάσταση κάθε διανυσματικού χώρου είναι μοναδική.

Εσωτερικό γινόμενο και μέτρο

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Σε διανυσματικούς χώρους που δεν είναι τετραγωνικοί πίνακες, το ανάστροφο στοιχείο ισούται με τον εαυτό του, άρα: <a,b>=<b,a>

Επιπλέον, στους πραγματικούς αριθμούς ο συζυγής ισούται με τον εαυτό του. Έτσι, αν δεν εμπλέκονται μιγαδικοί και δεν εμπλέκονται τετραγωνικοί πίνακες ισχύει:

  • <a,b>=<b,a>

Το εσωτερικό γινόμενο μονοδιάστατης μήτρας είναι το άθροισμα των γινομένων των αντίστοιχων στοιχείων.

Για παράδειγμα: <[1,2,3],[3,-1,5]>=3-2+15=16

Το εσωτερικό γινόμενο τετραγωνικών μητρών είναι το ίχνος του γινομένου της πρώτης με την ανάστροφη της δεύτερης: <A,B>=tr(ABT)

Το εσωτερικό γινόμενο διανυσμάτων του 2 και 3, εκτός από τον παραπάνω ορισμό ισούται και με το γινόμενο των μηκών των δύο διανυσμάτων επί το συνημίτονο της μεταξύ τους γωνίας. Έτσι, αν a, b δύο τέτοια διανύσματα:

ab=||a||×||b||×cos(a,b^)


Το εσωτερικό γινόμενο στο διανυσματικό χώρο των πραγματικών συναρτήσεων f,g είναι το ολοκλήρωμα στο διάστημα [0,1] της f και της συζυγής της g τετραγώνου της συνάρτησης:

<f,g>=01f(t)g(t)dt

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Για παράδειγμα: ||(3,4)||=<(3,4),(3,4)>=32+42=25=5

Καθετότητα και ορθοκανονική βάση

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Για παράδειγμα τα διανύσματα (3,0) και (0,-1) είναι κάθετα. Το εσωτερικό τους γινόμενο είναι 0.

Στα διανύσματα του 2 και 3, η γωνία είναι 90°, και το συνημίτονό της 0.

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Για παράδειγμα το σύνολο {(2,0),(0,1)} είναι ορθογώνια βάση στο 2. Το σύνολο {(1,0),(0,1)} είναι ορθοκανονική.

Πρότυπο:ΔΜΟρισμός

Κάθε διάνυσμα είναι γραμμικός συνδυασμός των μοναδιαίων διανυσμάτων μιας βάσης. Έστω v το διάνυσμα, ο συντελεστής ai του i-στου μοναδιαίου διανύσματος ui στο γραμμικό συνδυασμό που συνθέτει το v ισούται με:

ai=<v,ui>

v=a1u1+a2u2+...=<v,u1>u1+<v,u2>u2+...