Βασικό τυπολόγιο παραγώγων πραγματικών συναρτήσεων πραγματικής μεταβλητής

Από testwiki
Αναθεώρηση ως προς 09:41, 23 Μαρτίου 2012 από τον 147.102.246.4 (συζήτηση) (Παραδείγματα εφαρμογής των κανόνων)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι παρακάτω τύποι ισχύουν υπό την προϋπόθεση ότι τα σύμβολα έχουν νόημα, δηλαδή αν υπάρχουν οι παράγωγοι που εμφανίζονται. Το x είναι η ανεξαρτητη μεταβλητή και a είναι μια μη μηδενική σταθερά.

  • Βασικές παράγωγοι ως προς x:
dadx=0 dlnxdx=1x
dxdx=1 dsinxdx=cosx
dxadx=axa1 (εννοείται x 0,1) dcosxdx=sinx
dexdx=ex dtanxdx=1cos2x
  • Κανόνες παραγώγισης:
d(af(x))dx=adf(x)dx
d(f(x)+g(x))dx=df(x)dx+dg(x)dx1
d(f(x)g(x))dx=df(x)dxg(x)+f(x)dg(x)dx
df(x)g(x)dx=df(x)dxg(x)f(x)dg(x)dxg2(x)2
d(g(f(x)))dx=dg(f(x))d𝐟(𝐱)df(x)dx (κανόνας της αλυσίδας)3

Πρότυπο:Σημείωση 1:Ισχύει επαγωγικά ο τύπος και για περισσότερους όρους της πρόσθεσης, δηλαδή d(f1(x)+f2(x)++fν(x))dx=df1(x)dx+df2(x)dx++dfν(x)dx
2: Ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι g(x) διάφορο του μηδενός κοντά στο σημείο εύρεσης της παραγώγου.
3: Ισχύει μόνο αν η f δε γίνεται κάπου σταθερή (σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο μαθηματικών της Γ΄Λυκείου). Αν στην περιοχή εύρεσης της παραγώου η f είναι σταθερή, τότε η παράγωγος ισούται με 0 κοντά στο σημείο εύρεσης της παραγώγου. Εξ' άλλου η g δε μεταβάλλεται σε κάποια περιοχή μόνο και μόνο αν df(x)=0 σε αυτήν την περιοχή, άρα δε μπορεί να εφαρμοστεί ο κανόνας.

Παραδείγματα εφαρμογής των κανόνων

  • dαxdx=d(elna)xdx=delnaxdx=delnaxd(lnax)d(lnax)dx=elnaxlna=lnaax
  • dln(ax)dx=dln(ax)daxd(ax)dx=1(ax)adxdx=1x
  • dsin(ax)dx=dsin(ax)d(ax)daxdx=cos(ax)adxdx=acos(ax)

*Προσοχή: Οι δύο παραπάνω τύποι ισχύουν, γιατί η συνάρτηση f(x)=ax δεν είναι σταθερή σε κανένα σημείο, ως γνήσια μονότονη.


  • d(9x32x2+x10)dx=d(9x3)dx+d(2x2)dx+dxdx+d(10)dx=9dx3dx2dx2dx+1+0=93x222x+1=27x24x+1

επιστροφή στο τμήμα μαθηματικών